تصادف رانندگی منجر به فوت
زمانی که تصادف منجر به فوت، اتفاق می افتد چه مجازاتهایی در انتظار مقصر می باشد؟
تصادفات منجر به فوت عموما دارای دو جنبه عمومی و خصوصی می باشند که جنبه عمومی آن مجازات حبس است و جنبه خصوصی آن ، پرداخت دیه در صورت مطالبه اولیای دم می باشد .
براساس ماده 714 قانون مجازات اسلامی هرگاه بي احتياطي يا بي مبالاتي يا عدم رعايت نظامات دولتي يا عدم مهارت راننده ( اعم از وسائط نقليه زميني يا آبي يا هوايي ) يا متصدي وسيله موتوري منتهي به قتل غير عمدي شود مرتكب به شش ماه تا سه سال حبس و نيز به پرداخت ديه در صورت مطالبه از ناحيه اولياي دم محكوم مي شود.
اما در صورت رانندگی در حال مستی، نداشتن گواهینامه رانندگی، داشتن سرعت غیر مجاز، حركت دادن اتومبیل با علم به وجود نقص فنی، عدم رعایت محل عبور عابر پیاده و عبور از محل های عبور ممنوع چه پیامدی در انتظار راننده متخلف است؟
باید گفت این موارد از عوامل مشدده مجازات است كه حداقل مجازات را به میزان دو سوم حداكثر مجازات مذكور در این ماده افزایش می دهد.
***باید دقت کرد بر اساس مقررات جزایی ( ماده 504 قانون مجازات جدید) هرگاه رانندهاي كه با داشتن مهارت (یعنی داشتن گواهینامه) و سرعت مجاز و مطمئن و رعايت ساير مقررات در حال حركت است در حاليكه قادر به كنترل وسيله نباشد و به كسيكه حضورش در آن محل مجاز نيست( مانند اتوبان یا بزرگراه ) بدون تقصير برخورد نمايد، ضمان منتفي است.( یعنی راننده نه از جهت جنبه عمومی و نه از جهت جنبه خصوصی ، مسئولیتی نخواهد داشت.) ولی دیه ی آن عابر کشته شده از طرف بیمه ی آن خودرو پرداخت می شود.
در تصادف منجر به فوت چه خساراتی را می توان مطالبه نمود؟
قتل ناشی از تصادفات رانندگی، قتل غیر عمدی محسوب می شود و در نتیجه مقصر ضامن پرداخت دیه کامل می باشد.
در مواردی که مصدوم دچار صدمات متعدد می گردد و پس از آن فوت می نماید براساس بند ب ماده 538 قانون مجازات جدید در صورت تعدد صدمات چنانچه مرگ يا قطع عضو يا آسيب بيشتر، در اثر سرايت تمام صدمات باشد، تنها ديه نفس يا عضو يا آسيب بزرگتر ثابت ميشود
و اگر مرگ يا قطع عضو يا آسيب بزرگتر در اثر سرايت برخي از صدمات باشد، ديه صدمات مسري در ديه نفس يا عضو يا آسيب بزرگتر تداخل ميكند و ديه صدمات غيرمسري، جداگانه محاسبه و مورد حكم واقع ميشود. علی الاصول شرکتهای بیمه در حدود تعهد خود مسئول پرداخت دیه می باشند ولی این خسارات باید در حکم دادگاه قید شود زیرادر غیر این صورت اداره بیمه خود را موظف به پرداخت نمی داند و از این جهت مشکلاتی برای طرفین ایجاد می گردد.
اما در خصوص هزینه های مازاد بر دیه از جمله هزینه بیمارستان و درمان
اگرچه به نظر می رسد اختلاف رویه در میان دادگاه ها وجود دارد اما با توجه به راي اصراری شماره : 6 - مورخ 5/4/1375 هيات عمومي شعب حقوقي ديوان عالي كشورکه
هزینه های مازاد بر دیه را قابل مطالبه دانسته است میتوان با تقدیم دادخواست حقوقی ، این هزینه ها را از مقصر مطالبه نمود.
نکته قابل توجه دیگر آن است که بر اساس قوانین ایران خسارات معنوی قابل مطالبه نیستند و در نتیجه از باب تاملات روحی که ممکن است مصدوم و یا خانواده اش متحمل شده باشند نمی توان درخواست خسارت کرد.
اعسار از پرداخت دیه چیست؟ و آثار آن چه می باشد؟
در مواردی که راننده مقصر توانایی پرداخت دیه را به صورت یکجا نداشته باشد می تواند از دادگاه درخواست تقسیط دیه را نماید.در این موارد باید دادخواست اعسار از پرداخت دیه و تقسیط نمود.
اگرچه مهلت پرداخت دیه در قتل ناشی از تصادفات رانندگی 2 سال میباشد، اما مستندا به رأی وحدت رویه قضایی شماره ۷۲۲ـ ۳/10/1390 که قابل استماع بودن دعوای اعسار داین در اثنای دادرسی و بصورت دعوای تقابل را پذیرفته است، برای طرح دادخواست نیازی به گذشت این مهلت دو ساله نیست.
همچنین پس از تصویب بخشنامه اصلاحیه بند ج ماده 18 آئین نامه نحوه اجرای محکومیتهای مالی دیگر افرادی که در پرداخت دیه معسر هستند و یا در معسر بودن یا نبودن آنان تردید وجود دارد، به زندان نخواهند رفت. باید دقت کرد منظور از زندان نرفتن در این بخشنامه حبس ناشی از عدم پرداخت دیه می باشد و به هیچ عنوان حبس تعزیری که به دلیل تقصیر راننده ایجاد شده باشد را در بر نمی گیرد.
نمونه ای از رای دادگاه در این خصوص:
«زکات علم نشر آن است»